[อยู่ดีๆ ก็ติดต่อไปตกใจมากใช่มั้ยคะ]
อยู่ดีๆ ก็ติดต่อไปตกใจมากใช่มั้ยคะ
ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ ถึงได้ติดต่อไปค่ะ
คุณมี...
ลูกสาว...
ปาร์ตี้เหรอ
[หนังสือแต่งตั้ง]
จะจัดงานเลี้ยงที่เยซอ ได้รับเลือกตั้งเป็นประธานนักเรียนเหรอ
ตอนครอบครัวยองแจอยู่ อะไรนิดอะไรหน่อยก็จัดงานแล้ว
ตั้งแต่ครอบครัวอูจูย้ายมา
เราก็ยังไม่เคยรวมตัว บรรดาสามีภรรยาเลยนะคะ
พอได้ยินคุณพูดแล้วก็จริง ตั้งแต่ครอบครัวอูจูย้ายมา
เรายังไม่เคยรวมตัวบรรดาสามีภรรยาเลยนะ
ยังไม่ได้จัดงานเลี้ยงต้อนรับด้วย
แบบนั้นมันไม่ถูกใช่มั้ย
ต้องเชิญครอบครัวหมอฮวังมาให้ได้นะ
ต้องเชิญมาอยู่แล้วสิคะ
คุณอึดอัดมาตั้งนาน จะได้โล่งเสียที
โล่งอะไรของคุณ
ดื่มไวน์กันสักหน่อยมั้ย
ขอเอาของว่างไปให้เยซอก่อนนะคะ
ไม่ต้องๆ
เดี๋ยวผมเอาไปให้เอง ส่งมา
- คุณเหรอคะ - อืม
ไม่ต้องเครียดมากนักนะ
หนูกำลังหิวอยู่พอดีเลย
จริงเหรอ
อะนี่
พ่อจะเอาหนังสือแต่งตั้งเป็นประธานนักเรียน ของลูกใส่กรอบ
แล้วเอามาติดไว้ตรงนี้เลย
ฮเยนาชิงถอนตัวไปซะก่อน เลยไม่ได้แข่งกันจริงๆ เลย
ถ้าเธอมั่นใจก็คงไม่ถอนตัวหรอก
ที่ทำแบบนั้นเพราะเธอรู้ว่าต้องแพ้ลูกไง
"ตำราพิชัยสงครามซุนวู" บอกไว้
"ชัยชนะโดยไม่ต้องรบเลย ถือว่าเป็นวิธีอันวิเศษยิ่ง"
จริงเหรอคะ
จริงๆ แล้วหนูรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย
ไม่สบายใจอะไรล่ะลูก
ลูกพ่อคือผู้ชนะที่แท้จริงอยู่แล้ว
ดื่มตอนที่มันยังอุ่นอยู่นะลูก
[อยู่ดีๆ ก็ติดต่อไปตกใจมากใช่มั้ยคะ]
[ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ ถึงได้ติดต่อไปค่ะ]
ฮัลโหล
อึนฮเยเหรอ
คิมอึนฮเยใช่มั้ย
ติดต่อมาตอนนี้ต้องการอะไรกันแน่
โทษทีนะ
แต่ความสัมพันธ์ของเรา มันจบไปตั้งแต่ 18 ปีที่แล้วแล้ว
ไม่ต้องโทรมาอีกนะ
ที่รัก
เยซอดีใจมากใช่มั้ยคะ
หืม
ไม่ใช่เรื่องน่าดีใจอะไรสักหน่อย
แกอาจไม่แสดงออกเพราะแกเป็นแบบนั้น
แต่ว่าข้างในต้องดีใจมากแน่ๆ
เธออาจเขียนลงไดอารี่ก็ได้ ว่าวันนี้พ่อเอาของวางขึ้นมาให้
ฉันอยากให้คุณทำให้แกบ่อยๆ นะคะ
ได้สิ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรสักหน่อย
ขอบคุณค่ะ
ถ้าเกิดคุณไม่เห็นด้วยเรื่องที่
จ้างโค้ชคิมจูยองต่อ ก็ไม่รู้จะเกิดอะไรขึ้นนะคะ
ขอบคุณที่เชื่อใจฉันนะคะ
ขอบคงขอบคุณอะไรกัน
คุณเหนื่อยแย่เลยนะ
เขาต้องแก้แค้น ที่ผมทำให้เขาอับอายแน่นอน
ใครจะรู้เขาอาจทำอะไรก็ได้ ตอนที่ผมอยู่บนเตียงผ่าตัดพร้อมๆ กับให้ยาอยู่
ให้ตาย
เขาเป็นพวกเจ้าคิดเจ้าแค้นจะตาย
เขาทำได้ทุกอย่างนั่นล่ะ
เขาอาจวางแผนให้เหมือนอุบัติเหตุ
ถ้าเขาบอกว่าจะทำให้ดีกว่านี้ เพราะเขาเป็นคนไข้วีไอพี
แล้วจะทำยังไง
ให้ตายสิ
หยุดบ่นได้แล้ว
นอนเถอะนะนอน
คุณคือผู้หญิงจิตใจเย็นชาจริงๆ
สามีอยู่ทางแยกระหว่าง ความเป็นกับความตายเลยนะ
ยังนอนหลับอีกเหรอครับ
ต่อให้พ่อเยซอไม่ชอบคุณขนาดไหน
แต่เขาจะผ่าตัดผิดพลาดเลยหรือไง
"เขาจะผ่าตัดผิดพลาดเลยหรือไง" งั้นเหรอ
ถ้าพลาดไปโดนผังผืด ผมอาจเกิดอาการอักเสบได้เลยนะ
ถ้าไม่ระวังอาจตัดโดนเส้นประสาทหัวเข่า ผมอาจพิการก็ได้
ถ้าพลาดไปตัดเส้นเลือดดำเส้นเลือดแดงล่ะก็
ผมคงต้องตายเพราะเสียเลือดมากแน่เลย
พูดตาม
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
ว่าไงนะ
ร่างกายไม่ใช่ของคุณคนเดียวนะ
ฉันกับซูฮันก็ขึ้นเตียงผ่าตัดไปกับคุณด้วย
คนไข้ไม่เชื่อใจหมอแบบนี้ได้ด้วยเหรอ
กล่อมตัวเองเร็ว
ให้มันฝังในจิตใจของคุณเลยนะ
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
พูดสิ
พูดได้แล้วเร็ว
"หมอคัง..."
ต้องพูดจริงเหรอ
พูดให้มันเร็วๆ เลย
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
ดังอีก
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
- ดงฮยอก - ครับ
เมื่อวานหัวหน้าดื่มไปเยอะแค่ไหน
ไม่รู้สิครับ
ผมกลับบ้านหลังจากจบร้านที่สาม
หัวหน้าก็ต้องมากกว่าอยู่แล้วครับ
อย่าบอกนะว่า...
เขาแฮงก์มาน่ะ
ที่รัก
ลืมไปแล้วเหรอ
หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง
ใช่แล้ว
พูดพร้อมกัน
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
- มือหนึ่ง - มือหนึ่ง
- ลูกแม่ - มือหนึ่ง
พ่อสู้ๆ นะ
ลูกพ่อไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ที่รักโชคดีนะ
ไปได้แล้ว
ที่รัก
- เข้มแข็งเอาไว้นะ - โอเค
"หมอคังคือศัลยแพทย์มือหนึ่ง ด้านกระดูกสันหลัง"
เปิดเรียบร้อยแล้วใช่มั้ย
ครับ หัวหน้า
ผมทำเรียบร้อยเลย
นี่มันอะไรกัน
ทำไมผ่าเปิดใหญ่ขนาดนี้
- อะไรนะครับ - นี่มันเกินสิบเซนติเมตรแล้ว
แล้วทำไมใช้คีมใหญ่ขนาดนี้
ก็หัวหน้าบอกให้
- "ตัดเปิดแผลให้กว้างๆ" - ว่าไงนะ
แล้วนี่อะไร
เป็นบ้าไปแล้วหรือไง
นายตัดเส้นประสาทของเขาออกมาเนี่ย
อะไรนะครับ
ผมเหรอครับ
ก็ต้องนายอยู่แล้ว ฉันหรือไง
ทำไมทำพลาดแบบเดิมอีกแล้ว
ถ้างั้น
- หมออูก็จะ... - ที่ถามนี่ไม่รู้หรือไง
ห้ะ ไม่รู้ถึงได้ถามหรือไง
เขาจะวิ่งไม่ได้อีก เพราะข้อเท้าพิการ
แถมยังเดินไม่ปกติอีกด้วย
หัวหน้า เราจะทำยังไงดีครับ
เราทำอะไรได้บ้างครับ
ขอโทษนะครับ หมออู
- ทำไมดี - ส่งมา
ไอ้บ้าเอ๊ย
กล้าดียังไงทำให้ฉันโดนด่า
ขาฉัน
- ทำไมๆ เป็นอะไร - ขาฉัน
เป็นอะไรไป
ฝันร้ายเหรอ
เปล่าๆ
- ฝันบ้าๆ น่ะ - ให้ตาย
คุนนี่มันตาขาวจริงๆ เลย
แต่ก็นั่นล่ะ
จะเอาอะไรกับคนที่ปั่นหูอยู่ แล้วรีบไปห้องฉุกเฉิน
- เพราะสำลีหลุดติดอยู่ในหู - บอกว่าแค่ฝันบ้าๆ ไง
นอน!!!
โอ๊ย หลังฉัน
เธอเข้าเรียนที่มหาลัยซองจู ปี 1996
สาขาวิชา การสอนภาษาเกาหลี
แต่ว่าตอนอยู่ปีสี่ ไม่ผ่านวิชาฝึกสอน
ซึ่งเป็นวิชาบังคับ ทำให้ไม่จบการศึกษาครับ
ไม่ผ่านวิชาฝึกสอนงั้นเหรอ
เธอต้องฝึกสอนทั้งหมด 16 วัน
แต่เธอกลับสอนแค่ 15 วันแล้วก็ลาออก
เหลืออีกแค่วันเดียว กลับลาออกงั้นเหรอ
ไม่มีทางที่เธอจะไม่รู้ว่า
จะเรียนจบต้องฝึกสอนให้เสร็จ
ต้องมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นแน่นอน
ไปหามา
ครับ
เธอทำงานอะไร
เมื่อ 15 ปีก่อนเธอเขียนหนังสือเด็กครับ
ที่ได้ตีพิมพ์เรื่อง "สวนต้นวอลนัท" ครับ
แต่หลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ออกหนังสือเล่มอื่นอีกครับ
ไม่มีหนังสือเล่มอื่นออกมาอีก ตลอด 15 ปีงั้นเหรอ
เป็นหนังสือเกี่ยวกับอะไร
เป็นเรื่องของแม่ที่อยู่กับลูก 12 คน
ในบ้านที่มีสวนวอลนัทอย่างมีความสุข
อยู่มาวันนึงบยอลลูกคนเล็กได้หายตัวไป
แม่ได้ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดเก้าหัว และก็สัตว์ประหลาดอื่นๆ
สุดท้ายก็ได้เจอกับลูกครับ
แล้วชีวิตส่วนตัวล่ะ
หล่อนแต่งงานใหม่กับพ่ออูจูเหรอ
ไม่รู้มาก่อนเลยนะเนี่ย
มันดีกว่าไม่ใช่เหรอคะ ที่จะรู้จักศัตรูให้ดี เพื่อเอาชนะเขา
ฉันก็เลยเอามาบอกให้คุณแม่ทราบค่ะ
เพราะโค้ชเลยได้รู้ข้อมูลดีๆ เลยนะคะ
แต่ว่า
ในฐานะที่ฉันเป็นโค้ชให้กับยองแจ
เรื่องร้ายๆ ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวยองแจ
ฉันอยากจะช่วยหยุด คนที่พยายามจะฆ่าตัวตาย
ใช่ค่ะ เราต้องทำเรื่องนั้น
ต่อให้เพื่อเป็นเกียรติแก่ผู้เสียชีวิตก็ตาม
ยังไงฉันก็ต้องขัดขวางให้ได้
ไม่อยากจะเชื่อเลย
หย่าแล้วแต่โชคดีได้เจอพ่อของอูจู
เฮ้อ โลกเดี๋ยวนี้จะหย่าหรือจะแต่งใหม่ มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดสักหน่อย
ต่อให้ไม่ใช่เรื่องผิด แต่มันก็ตลกอยู่ดี
เพราะว่าไม่ใช่ลูกที่หล่อนคลอดออกมาเอง
หล่อนเลยไม่ได้สนใจ เรื่องเรียนของเขาไง
ชอบทำตัวเป็นพวกมีความรู้ทำตัวคูล
"ที่เราให้อูจูเรียนพิเศษเลข ก็เพราะว่าเป็นความต้องการของแก"
"ฉันไม่บังคับให้ลูกเรียนวิชาอื่นแน่นอนค่ะ"
ตลกจริงๆ
หล่อนดูถูกบรรดาแม่ๆ
ที่ทำทุกอย่างอย่างหนัก เพื่อให้ลูกได้เรียนพิเศษ
อันนั้นมันเกินไปหน่อยใช่มั้ยล่ะ
เข้าไปยุ่งวุ่นวายโดยบอกว่าทำเพื่อเด็กๆ
แถมยังทำลายชมรมวิจารณ์หนังสืออีก
เธอก็แค่แม่เลี้ยงที่ไม่เคยมีลูกเป็นของตัวเอง
เธออยากจะเอาเรื่องที่เกิดกับครอบครัวยองแจ
มาเขียนเป็นนิยาย เหมือนเธอรู้เรื่องทุกอย่าง
คุณพี่
จะปล่อยไปแบบนี้เหรอคะ
ช่วยเอาไปให้แทนฉันหน่อยได้มั้ย
บัตรเชิญร่วมงานแสดงความยินดีให้กับเยซอ
อันนี้ของเธอ
จะเชิญมาแหกเหรอ
โอเค
คราวนี้เรามาฉีกหล่อนให้เป็นชิ้นๆ กันเถอะ
[โรงเรียนมัธยมปลายชินอา]
ไปกินข้าวกัน
- ไปๆ - ไปกัน
ไปกัน
ลูกสาวพ่อกินอันนี้หน่อยนะ
ไปกินข้าวกลางวันกันมั้ย
[ฮวังอูจู]
[ไปกินข้าวกลางวันกันมั้ย]
โอ้ ท่านรองประธาน
ขอนั่งด้วยได้มั้ย
เธอไม่ชอบกินมะเขือม่วงเหมือนกันเหรอ
ฉันก็ไม่ชอบเหมือนกัน
ได้เป็นประธานนักเรียนแล้ว
ลองเปลี่ยนเมนูอาหารที่เราชอบดูสิ
ฮวังอูจู
แล้วก็นะ คังเยซอ
ยินดีกับตำแหน่งประธานนักเรียนด้วยนะ
ขอบใจ
มาแสดงความยินดีกับคังเยซอเหรอ
เยซอ
ยินดีด้วยนะ
ขอบใจนะ
ฉันได้ยินสาเหตุที่เธอถอนตัวแล้ว
หมายความว่าไงเหรอ
เพราะว่าคุณแม่เสียไม่ใช่เหรอ
ฮเยนากล้าหาญอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ดีขึ้น
แน่นอน
ฉันแข็งแกร่งอยู่แล้ว
เก่งมากเลย
เพราะงั้นเอาทงคัตสึไปอีกชิ้นนึง
นี่
คนที่ต้องกินให้มีแรงไม่ใช่ฉัน แต่เป็นคังเยซอต่างหาก
เธอเป็นประธานนักเรียนนะ
กินเยอะๆ นะ
ฮเยนาเหรอ
ฮเยนาเข้ามาแสดงความยินดีด้วยงั้นเหรอ
อืม
แปลกใช่มั้ย
เธอเปลี่ยนไปเยอะมาตั้งแต่แม่เสียไป
เปลี่ยนไปเหรอ
เธอมาขอนั่งกินข้าวกลางวันด้วย
และก็เอาทงคัตซึที่อูจูให้...
นั่นล่ะ เธอแปลกไป
จริงเหรอ
- ฮเยนาทำแบบนั้นเหรอ - อืม
แต่เธอก็เก่งนะแม่
ถ้าไม่มีแม่หนูอยู่ไม่ได้แน่
อ่อ แม่หนูต้องไปทำงานอาสาสมัคร ที่อนจองวอนนะ
อนจองวอนเหรอ
คุณย่าก็ทำงานอาสาสมัครอยู่ที่นั่นไม่ใช่เหรอ
"ตัวตุ่นหนุ่มน้อย ค่อยๆ เติบโตเป็นหนุ่ม"
"เขาสามารถยกหินก้อนใหญ่ได้ โดยไม่มีปัญหา"
"เขาก็พูดว่า 'อะไรเนี่ย' "
"นึกว่าขนนกเสียอีก"
"เขาก็กลายเป็นตัวตุ่นที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ"
"คุณพ่อตัวตุ่น คุณแม่ตัวตุ่น"
"จึงตัดสินใจหาคู่ครองที่เหมาะสมให้"
"กับลูกตุ่นของพวกเขา"
ได้ยินว่าได้เป็นประธานนักเรียนด้วย
ทั้งสวยทั้งเรียนเก่ง
อิจฉาแม่เธอจริงๆ
คุณก็ส่งลูกสาวเรียนมหาลัยดีๆ ได้
ไม่จริงหรอกค่ะ
สิ่งเดียวที่เกิดขึ้นก็คือ แค่ส่งลูกไปเรียนเมืองนอกตั้งแต่ยังเด็กน่ะค่ะ
ฉันต้องทำให้ลูกคนที่สอง ประสบความสำเร็จให้ได้
เยซอ
โค้ชเป็นไงบ้าง
ดีมั้ย
เขาอยู่โบสถ์เดียวกับย่าน่ะ
ไม่ต้องกังวล
ค่ะ
ดีค่ะ
- ช่วยเรื่องที่จะเข้ามหาลัยได้จริงๆ เลยค่ะ - ใช่มั้ย
คือ...
คุณย่าคะ
โค้ชโจกำลังจะมารับแล้ว
โอเค
สัปดาห์หน้าก็มาที่นี่ใช่มั้ย
เปล่าค่ะ
ตั้งแต่สัปดาห์หน้าหนูต้องไปที่ สถานพักฟื้นที่เคยไปน่ะค่ะ
ไปก่อนนะคะ - จ้ะ
- สวัสดีค่ะ - ดูแลตัวเองนะจ๊ะ
ดีจังเลยที่จัดการเอง แม้กระทั่งเรื่องงานอาสาสมัคร
คุณผู้ช่วยคะ
นัดเจอลูกสะใภ้ของคุณให้หน่อยสิคะ
ฉันจะได้ถามเธอเรื่องโค้ช
นะคะ
ชาเย็นหมดแล้ว
เขาเป็นโค้ชที่เยี่ยมขนาดไหนกันนะ
ฉันหาข้อมูลอะไรไม่ได้เลย ทั้งๆ ที่ใช้เส้นสายแล้วก็ตาม
[สวนต้นวอลนัท]
"เจ้าอสูรร้ายที่กินจิตวิญญาณของเด็กๆ เพื่อระงับความหิว"
"ฉันจะแทงหัวใจของนาย และช่วยเด็กๆ ให้ได้"
"บยอล"
"แม่ไม่สนหรอกนะว่าแม่"
"จะต้องผ่านนรกงูพิษ หรือนรกภูเขาแห่งดาบ"
"หรือนรกอเวจีก็ตาม"
"แม่ไม่มีทางยอมแพ้"
"เพราะว่า"
"แม่เป็นแม่ของบยอล"
แม่คะ
อุบัติเหตุทำให้เกิดความผิดปกติที่สมอง
ซึ่งสมองกลีบหน้าและสมองกลีบขมับ ได้รับความเสียหาย
พวกเราพยายามอย่างเต็มที่แล้ว แต่ไม่รู้ว่า
เธอจะฟื้นตัวขึ้นมาเมื่อไหร่
และไม่รู้ว่าหลังจากเธอฟื้นขึ้นมา
ก็ไม่มีอะไรรับประกันได้ว่า เธอจะใช้ชีวิตได้เหมือนเดิมมั้ย
ไม่
เธอไม่ใช่ลูกของฉัน
ไม่ใช่
- คุณคิมคะ - ไม่
คุณคิมคะ
- คุณคิม - เธอไม่ใช่ลูกฉัน
ตกลงเกิดอะไรขึ้นตอนที่ อีซูอิมฝึกสอนอยู่
ยังสืบอยู่อีกเหรอ
- ที่รักไม่ไปเตรียมตัวเหรอ - หืม
เราต้องไปสินะ
เราไม่ไปก็ได้นะถ้าไม่อยากไป
ครั้งก่อนที่จัดงานแสดงความยินดีที่เลื่อนตำแหน่ง คุณก็รู้สึกไม่ดีกลับมาไม่ใช่เหรอ
ไม่ๆ ไปกันเถอะค่ะ
แต่ว่าคุณต้องห้ามตกใจนะ
ฉันอาจหมุนตัวเตะใครก็ได้วันนี้
อะไรนะ
ฉันหวังว่าวันนี้คงไม่ต้องโชว์สกิลเทควันโดนะคะ
มัวแต่ทำอะไรอยู่ จะสายอยู่แล้ว
มาแล้วค่ะ
มาแล้ว
ถึงกับต้องจัดงานเลยหรือไง
ช่วงเวลานี้เนี่ยนะ
พึมพำอะไรกัน
เรื่องแม่เยซอน่ะค่ะ
เธอต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่าง ที่จัดงานปาร์ตี้แน่ๆ
ฉันคิดแบบนั้นอยู่ค่ะ
เขาก็คงแค่อยากรวมกลุ่มในครั้งเดียวน่ะสิ
จะมีเหตุผลอะไรอีก
คราวหน้าเราจัดกันบ้างนะ
บอกให้เซรีกลับบ้านมาตอนปิดเทอม
"งานเลี้ยงต้อนรับชาเซรี ที่เรียนจบจากม. ฮาวาร์ด"
เป็นเหตุผลที่ดีในการรวมตัวกัน
เขาอยากอวดลูกสาวขนาดนั้นเลยเหรอ
เอาล่ะ
ขอบคุณทุกคนที่มากันในวันนี้นะครับ
ขอบคุณค่ะ
- ยินดีด้วยนะคะ - ยินดีด้วยนะครับ
- ยินดีด้วยค่ะ - ยินดีด้วยครับ
- ขอบคุณครับ
ยินดีด้วยครับ
ตายแล้ว
สร้อยพี่สวยมากเลย
มันดูแพงมากเลยค่ะ
จริงเหรอ
นี่เป็นเกียรติมากที่เราได้มารวมตัวกัน
เยซอและซอจุนได้เป็นผู้นำโรงเรียนมัธยมชินอา
นี่ไม่ได้เป็นเกียรติแก่ครอบครัวเท่านั้น
แต่ยังเป็นเกียรติแก่สกาย แคสเซิลด้วย
ไม่ต้องพูดเกินจริงขนาดนั้นหรอก
เกินจริงอะไรล่ะครับ
ลูกๆ ของเราทำเรื่องดีๆ ให้ครอบครัว และทำให้แคสเซิลเปล่งประกาย
เป็นเกียรติแก่วัฒนธรรม ของแคสเซิลเรามากเลยครับ
นั่นสิคะ
วัฒนธรรมอันทรงเกียรติของแคสเซิล
คือมรดกอันยิ่งใหญ่ ที่เราจะส่งต่อให้ลูกๆ ของเราไม่ใช่เหรอคะ
คุณแม่อูจู
พอดีฉันได้ยินซูฮันพูด ว่าคุณจะเขียนนิยายเกี่ยวกับยองแจ
คุณจะเขียนหนังสือเกี่ยวกับยองแจ เหรอครับ
ไม่ได้ใช้แคสเซิลเราเป็นฉากในเรื่องใช่มั้ยครับ
แน่นอนอยู่แล้ว
แม่ซูฮันคงเข้าใจผิดเองมากกว่า
ใช่มั้ยคะ คุณแม่อูจู
นักเขียนสามารถเขียนอะไรก็ได้ อย่างอิสระ
แต่ว่าได้ขออนุญาตคุณหมอพัคซูชางหรือยัง
ฉันไม่ใช่นักเขียนข่าว แต่เขียนหนังสือเด็ก
ฉันไม่ได้จะเขียนเรื่องที่เกิดขึ้น กับครอบครัวยองแจโดยเฉพาะ
ถึงแม้ว่า
จะเป็นการเล่าเรื่องที่เกิดขึ้น โดยใช้แคสเซิลเป็นฉาก
ใช้แคสเซิลของเราเป็นฉากเหรอครับ
ถ้าแบบนั้นก็จะทำให้แคสเซิลของเรา เสื่อมเสียเกียรติและด่างพร้อย
ศจ. ชาเป็นห่วงเรื่องนั้นเหรอครับ
นั้นไม่ใช่ปัญหาเลยนะครับ
เราควรจะเป็นห่วงพี่ซูชางและยองแจมากกว่า
แต่ว่า
มันไม่ได้มีข้อดีอะไรเลย ที่เราจะเอาเรื่องที่เกิดขึ้นที่นี่ไปบอกเล่า
ใช่แล้วๆ
ถ้าที่นี่เป็นอพาร์ตเมนต์
ราคาต้องตกเป็นอันดับแรกเลยนะคะ
ตอนนี้
พูดอะไรกันอยู่เหรอคะ
ฉันพูดอะไรผิดเหรอคะ
เดี๋ยวนี้มีเด็กแบบยองแจเยอะมาก
ช่วงชีวิตที่มีความสุขที่สุดของพวกแก
แต่พวกผู้ใหญ่กลับทำอะไรกันก็ไม่รู้
อย่างน้อยก็น่าจะให้คนอื่นได้รู้
ผ่านหนังสือก็ยังดี
คุณช่วยอยู่เฉยๆ ได้มั้ย
เอมิล โซลาที่ออกมาประนามกรณีเดรย์ฟุส
รู้เรื่องใช่มั้ยคะ
ไม่รู้ค่ะ
ถ้านักเขียนคนนั้นไม่มีความกล้าล่ะก็
ใครจะหยุดสังคมฝรั่งเศสที่กำลังคลุ้มคลั่ง ต้องการจะฆ่าใครบางคนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นสายลับ
เพียงเพราะเขาเป็นคนยิว
ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งเลยครับ
นักเขียนมีหน้าที่ที่จะเปิดเผยปัญหาของสังคม
จะหน้าที่หรืออะไรก็ตามเถอะค่ะ
ทำไมต้องเป็นเรื่องของแคสเซิลด้วยคะ
เพราะว่าโศกนาฏกรรม ที่เกิดขึ้นกับครอบครัวยองแจ
ไม่ส่งผลอะไรต่อครอบครัวพวกคุณเลย
ฉันเลยรู้สึกผิดหวังค่ะ
คือว่า
ทุกปีมีเด็กต้องตายเพราะความเครียด จากการแข่งขันสอบเข้ามหาลัย
แต่สังคมของเรา ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลยสักนิด
มันทำให้ฉันสิ้นหวังมากเลยค่ะ
สิ้นหวังได้เท่าพี่ซูชางมั้ย
ถามว่าสิ้นหวังได้เท่าพี่ซูชางมั้ย
เพราะงั้น
เธอถึงได้จะเขียนเรื่องนี้ไงครับ
เพื่อที่ไม่ให้เกิดโศกนาฏกรรมแบบนั้นขึ้นอีก
หมอที่เคยถือมืดเพื่อช่วยชีวิตคน
แต่ตอนนี้กลับต้องล่าสัตว์เพื่อเอาชีวิตรอดไปวันๆ
แล้วคุณกลับจะเอาเรื่องของเขา มาทำเงินให้ตัวเองเหรอครับ
ทำเงินเหรอครับ
หมอคังไม่พูดแรงไปหน่อยเหรอครับ
พูดแรงไปงั้นเหรอ
นี่ยังแรงไม่พอนะ สิ่งที่คุณได้ทั้งบ้านทั้งงาน
ก็เพราะเกิดเรื่องกับพี่ซูชางเสียก่อน
ทำไมถึงหน้าไม่อาย ทั้งๆ ที่ใช้ชีวิตสุขสบายแบบนี้
หมอคัง!
ช่วยออกไปเจอผมข้างนอกหน่อยได้มั้ยครับ
ที่รัก
ไม่ต้องเป็นห่วงนะ
ขอโทษด้วยนะครับ
ผมขอตัวก่อน
กำลังกินข้าวกันอยู่แท้ๆ ไม่มีมารยาทเลยหรือไง
หัวหน้าครับ
ให้ตายสิ
คนๆ เดียวทำลายทุกอย่างหมดเลย
นี่มันอะไรกัน
ถ้าคุณยังดื้อดึงที่จะเขียนเรื่องนี้ ทั้งๆ ที่ทุกคนไม่เห็นด้วยล่ะก็
ไม่ใช่แค่ในฐานะผู้อาศัยที่นี่ แต่ในฐานะนักกฎหมาย
ผมจะทำให้คุณรับผิดชอบทุกอย่างที่เกิดขึ้นเลย
คุณก็ลุกขึ้นได้แล้ว กลับบ้านกัน
กลับไปก่อนเลยค่ะ
เสิร์ฟของหวานได้เลยค่ะ
คุณซึงฮเยคะ
คุณแม่ซูฮันคะ
ขอโทษนะคะ แต่ขอเราอยู่กันสองคนหน่อยได้มั้ย
ฉันมีเรื่องที่จะคุย กับคุณแม่เยซอเป็นการส่วนตัว
คุณแม่ซูฮันไปกันเถอะค่ะ
ได้ยินที่ศจ. ชาพูดแล้วใช่มั้ย
ฉันจะคอยจับตาดู
หรือฉันจะฟ้องคุณดี ฐานหมิ่นประมาท
ขอของหวานด้วยค่ะ
ทุกคนช่วยออกไปก่อนได้มั้ยคะ
ช่วยขอโทษผมด้วยครับ
คุณผิดแล้วที่มาว่าภรรยาผมว่าหน้าไม่อาย
คุณสิควรจะเป็นคนขอโทษ
คุณเป็นคนเริ่มต้นก่อน
พูดกับคุณนี่มันไร้ประโยชน์จริงๆ
กล้าดียังไงถึงจะมาผ่าตัด คนในครอบครัวของผม
ใคร
คุณทำให้ผมดูเหมือนหมอที่เห็นแต่ผลประโยชน์
หยุดพูดเรื่องนั้นเถอะครับ
คุณตัดสินไปแล้วนี่ครับ ว่ามันไม่ได้เป็นการรักษาเกินจำเป็น
พูดไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นแล้ว
ตัดสินไปแล้วงั้นเหรอ
ว่าไงนะ
คุณจะบอกว่าผมเป็นเด็กไม่รู้จักโตงั้นเหรอ
หัวหน้า ทำไมทำแบบนี้ล่ะครับ
ใจเย็นๆ ก่อนนะครับ
ปล่อยครับ
ถ้ายังทำแบบนี้ ผมก็จะไม่ทนแล้วนะ
ไม่ทนงั้นเหรอ
ถ้าไม่ทนแล้วนายจะทำไม
นี่
คิดว่าผอ. ชเวอยู่ข้างนาย แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นเหรอ
กล้าดียังไงมาหือกับฉัน
ไปซะตั้งแต่ผมยังพูดดีๆ เถอะครับ
อย่าทำตัวเป็นพวกขี้แพ้หน่อยเลย
อะไรนะ
ขี้แพ้งั้นเหรอ
ไอ้เวรเอ๊ย
หลบเหรอ
แกไม่มีสิทธิทำแบบนั้น
- นี่มันเจ็บนะ - แขนเขา แขนเขา
- เจ็บๆ - หมอฮวัง เขายังเหลือเคสผ่าตัดอีกเยอะ
เจ็บๆ
- เบาๆ กับเขาหน่อยครับ - หมายความว่ายังไง
ทำอะไรกันน่ะ
อย่าหักแขนเขาครับ
ไอ้บ้าเอ๊ย
หัวหน้าครับ
หัวหน้า
รอเดี๋ยวครับหัวหน้า หลังผม
ผมนอนไม่ได้ หลังผมๆ
หลังผม
จินจิน จินจิน
นี่ช่วยหน่อย
ทำไงดี หัวหน้าช่วยดึงผมหน่อยครับ
ฉันจะขอร้องเธอเป็นครั้งสุดท้าย
ฉัน
ไม่ยอมแพ้ที่จะเขียนเรื่องของยองแจ
ฉันจะเขียน
อย่ามาขวางด้วย
ยังไม่เข้าใจสถานการณ์อีกเหรอ
นี่ไม่ใช่การต่อสู้ระหว่างเราแล้ว
แต่เป็นการต่อสู้ของเธอกับคนที่อยู่ที่นี่
ฉันจะไปขวางเธอได้ไง
เธอเป็นคนจุดไฟ แล้วจะยืนดูว่าจะเกิดอะไรขึ้นใช่มั้ย
ดี
ไม่ว่าเธอจะทำอะไร ฉันจะเขียนเรื่องนี้ให้จบ
เธออยากจะปกปิดตัวเอง ด้วยความสำเร็จและชื่อเสียง
โดยให้คนอื่นเรียกว่าคุณนักเขียนงั้นเหรอ
อะไรนะ
เธอรู้สึกหมดหวังที่มีเด็กตายทุกปี
เพราะสอบเข้ามหาลัยงั้นเหรอ
เธอรู้เหรอว่าพ่อแม่ที่ต้องเสียลูกไปรู้สึกยังไง
เดาได้เหรอว่าเขารู้สึกยังไง
ไม่เคยมีลูกเป็นของตัวเองสักหน่อย
นี่!
มีฮยัง
เธอรู้ใช่มั้ยว่าฉันยังเห็นแก่เธออยู่
ทำไม
จะบอกคนอื่นเรื่องฉันคือกวักมีฮยังงั้นเหรอ
คิดว่าฉันเหมือนเธองั้นเหรอ
เธอไม่สำนึกที่ฉันเห็นแก่เธออยู่เหรอ
ถึงได้มาทำให้ไม่พอใจแบบนี้
คราวหน้าฉันไม่ออมมือให้แน่
[ใครฆ่าผู้หญิงคนนั้นกันนะ]
[สกาย แคสเซิล]
ให้แต่ละบ้านลงชื่อ
ถ้าเรารวมกลุ่มได้ เราก็จะหยุดเธอได้ด้วย
คุณพี่
เรื่องมันจะไม่เลยเถิดไปหน่อยเหรอ
ฉันทำตามที่คุณพี่บอกทุกอย่างเลย
แต่มาคิดดูแล้ว หนังสือก็ยังไม่ได้วางแผงสักหน่อย
และก็เป็นนิยาย
ไม่ได้ใช้ชื่อจริงเสียหน่อย
เรื่องอื่นไม่รู้หรอกนะ
ในหนังสือต้องบอกว่า เป็นแคสเซิลที่หมออยู่รวมกัน
ถ้าคนเอาไปหาในอินเทอร์เนต แป๊บเดียวก็เจอแล้ว
และถ้าคนอื่นรู้ว่าเราจ้างโค้ชที่แพงๆ
เพื่อที่จะส่งลูกเข้ามหาลัยล่ะก็
ผู้คนอ่อนไหวเรื่องสอบเข้ามหาลัยอยู่แล้ว
ทีนี้เราจะมีแต่ศัตรูเต็มไปหมด
ใช่เลย
เพื่อนๆ อิจฉาฉันมากเวลาบอกว่า ฉันอยู่ที่แคสเซิล
ถ้าเรื่องเราจ้างโค้ชแดงออกมา
พวกเขาต้องเอาเรื่องนี้มาเหยียบเราแน่เลย
แต่ว่าเธอจะกดดันใช่มั้ย
ถ้าเราโชว์รายชื่อคนคัดค้านให้เธอดู
แน่นอนสิ
ไม่ได้ยินที่ศจ. ชาพูดเหรอ
ว่านางจะถูกจับฐานหมิ่นประมาท
เข้าใจแล้ว
พรุ่งนี้ฉันจะไปล่ารายชื่อทุกคนเลย
ขอบใจมาก
ปี๊น ปี๊น
ฉันรีบหลบเมื่อได้ยินเสียแตร
ในที่สุดก็ดูเหมือนว่า เพื่อนบ้านจะย้ายเข้ามาแล้ว
พวกเขาจะรู้มั้ยนะ ว่าคนที่เคยอยู่บ้านนั้นมาก่อน
เขาฆ่าตัวตาย
ที่รักยังไม่นอนอีกเหรอ
เฮ้อ
จะเอาที่ไหนไปนอนหลับ
คุณไม่เป็นไรใช่มั้ย
ตอนแรกไม่รู้จะเริ่มต้นประโยคแรกยังไง
แต่ตอนนี้คิดออกแล้ว
ที่รักไปนอนก่อนได้เลยนะ
[นี่ก็เดือนนึงแล้วที่แม่พี่ซูมินฆ่าตัวตาย]
- ที่รัก - ว่าไง
ที่คุณทำแบบนี้
เพราะยอนดูหรือเปล่า
เพราะก่อนหน้านี้คุณดูรูปของยอนดู
ผมเลยคิดว่าคุณยังจมอยู่ กับอุบัติเหตุครั้งนั้นหรือเปล่า
ฉันไม่ปล่อยมันไปเองล่ะค่ะ
ฉันจะลืมมันได้ยังไง
มีนักเรียนคนนึงที่เธอสอน
เครียดมากเรื่องเกรดครับ
เธอทะเลาะกับครูประจำชั้น
เพราะบอกว่าไม่ต้องสนใจเด็กคนนั้น
บอกไม่ให้สนใจเด็กคนนั้นงั้นเหรอ
ทำไมล่ะ
เป็นอะไร เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ทำเป็นไม่รู้เรื่องได้มั้ยคะ
ยอนดู
บอกว่าไม่ต้องสนใจไง
ขนาดพ่อแม่เขายังยอมแพ้เลย เธอจะไปทำอะไรได้
ฝึกสอนให้เสร็จไปเงียบๆ ดีกว่า
นี่เป็นคำพูดที่ครูประจำชั้นควรจะพูดเหรอคะ
จริงๆ แล้วไม่รู้เรื่องอะไรจะดีกว่านะ
พ่อของแกเป็นอาจารย์มหาลัย
แถมเป็นอาจารย์ภาคจิตวิทยาอีกต่างหาก
ขนาดพ่อแม่เขายังยอมแพ้
เธอคิดว่าจะเปลี่ยนแกได้หรือไง
ถ้าพ่อแม่ยอมแพ้ ครูก็ควรจะช่วยเธอสิคะ
ฟังไม่เข้าใจใช่เลยสินะ
แกทำร้ายตัวเองตลอด
ไม่ใช่แค่พ่อแม่ของแกนะ จิตแพทย์ก็ยอมแพ้แล้ว
ขนาดแกทำร้ายตัวเองขนาดนั้น ก็ยังไงมีใครคิดที่จะฟังแกเลย
แกกำลังร้องตะโกนให้เราช่วยอยู่นะคะ เราต้องช่วยแก
แกต้องการที่ที่ทำให้รู้สึกปลอดภัย
แต่แกบอกเองว่าอยากอยู่คนเดียว
ให้ตาย ออกไป ออกไปได้แล้ว
ยอนดู
โทรหาครูนะ จำเบอร์ครูได้ใช่มั้ย
- ออกไป - ยอนดู
ผมคิดว่าเธอคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ
และผมไม่คิดว่า เธอจะเขียนเรื่องยองแจขึ้นมาเฉยๆ
เราจะทำยังไงดีครับ
ที่ถามนี่ไม่รู้หรือไง
ขัดขวางเธอสิ
คุณอีซูอิมคะ
สวัสดีค่ะ ฉันคิมจูยองนะคะ
สวัสดีค่ะ
ฉันคิดว่ากำลังจะไปหาคุณอยู่พอดี เห็นไม่ติดต่อมา
ขอบคุณที่โทรมานะคะ
คุณบอกว่ามีเรื่องเกี่ยวกับยองแจจะถามเหรอคะ
ถ้าฉันเลือกเวลาและสถานที่ได้แล้ว จะติดต่อไปนะคะ
ได้เลยค่ะ ฉันเมื่อไหร่ก็ได้
อยากให้ฉันไปเจอที่นั่นเหรอคะ
[เราให้บัญญัติใหม่ไว้แก่เจ้าทั้งหลาย คือให้เจ้ารักซึ่งกันและกัน]
[เรารักเจ้าทั้งหลายมาแล้วอย่างไร เจ้าจงรักกันและกันด้วยอย่างนั้น]
[ยอห์น 13:34]
คุณรู้มันคะ
ว่าทำไมฉันถึงนัดคุณมาเจอที่นี่
ฉันคิดว่า
คุณจะบอกฉันทุกอย่าง โดยไม่โกหกกันค่ะ
พอได้ยินว่าคุณจะเขียนนิยายเกี่ยวกับยองแจ
ฉันก็อยากจะช่วยค่ะ
สงสัยตรงไหน ถามได้เลยนะคะ
จะเป็นอะไรมั้ยคะ ถ้าฉันจะถามแบบตรงไปตรงมา
ถามมาได้เลยค่ะ
ฉันได้อ่านไดอารีของของยองแจนิดหน่อย
ทำไมแกถึงอยากที่จะ
แก้แค้นพ่อแม่เหรอคะ
ขอโทษด้วยนะคะ ที่ไม่ได้บอกว่าแกพบจิตแพทย์อยู่
แต่แกหายดีแล้ว
หมอก็บอกว่าไม่มีผลต่อการเรียนค่ะ
คุณแม่ตอนนี้ยองแจ ยังไม่อยู่ในสภาพที่จะเรียนได้นะคะ
ฉันให้โอกาสเขาได้
แต่ไปบังคับให้เขารับไม่ได้หรอกค่ะ
ไม่ได้ค่ะ โค้ช
ไม่ได้ค่ะ
ต่อให้บังคับเขาโค้ชก็ต้องทำ
ขอโทษนะคะ
นี่มันเกินความสามารถของฉัน
โค้ชคะ
ได้โปรด
ช่วยให้แกสอบติดด้วยเถอนะคะ แค่สอบติด
ฉันรู้ว่าโค้ชทำได้
ถ้าโค้ชสามารถทำให้ยองแจสอบติดได้
ฉันจะ
ฉันจะยอมทำทุกอย่างเลยค่ะ
นะคะ
ยองแจเกลียดฉัน
เขาเกลียดที่ฉันไล่กาอึลไป
ไม่ว่าจะใช้กาอึล หรือใช่ความเกลียดที่เขามีต่อฉัน
จะทำยังไงดีคะ
คุณแม่หมายความว่า
จะให้เอาเรื่องแก้แค้นมาเป็นแรงผลักเหรอคะ
แน่ใจแล้วนะคะ
ค่ะ
แน่ใจค่ะ
ถ้าทำแบบนั้นแล้วเขาสอบติด
ทุกอย่างก็จะค่อยๆ ดีขึ้นเองค่ะ
ความอยากแก้แค้นของเขาต้องหายไปแน่นอนค่ะ
ฉันมั่นใจว่าเขาต้องเข้าใจว่าฉันทำเพื่อเขา
เพราะเขาเป็นลูกของฉัน
ฉันก็โง่ที่หลงเชื่อว่ามันจะเป็น แบบที่แม่ยองแจบอก
ถ้าสอบติดแล้วเขาจะไม่อยากแก้แค้น
และความสัมพันธ์ของพวกเขา จะกลับมาเหมือนเดิม
เป็นความผิดของฉัน ทั้งหมดเป็นความผิดฉันเอง
ทั้งๆ ที่ตั้งใจแล้วว่าจะไม่ให้เกิดเรื่อง แบบตอนยอนดูอีก
อะไรนะคะ
เมื่อกี้...
คุณพูดว่ายอนดูเหรอคะ
ไม่มีอะไรค่ะ
ลืมมันไปเถอะนะคะ
ไม่ทราบว่า...
ใช่ยอนดูที่เรียน โรงเรียนมัธยมต้นจีซอหรือเปล่าคะ
รู้จักยอนดูด้วยเหรอคะ
ขอโทษนะคะ
ไม่ทราบว่าเป็นอะไรกับยอนดูเหรอคะ
ฉันเคยเป็นติวเตอร์ให้ ก่อนที่จะเกิดอุบัติเหตุน่ะค่ะ
แต่ว่าคุณรู้จักยอนดูได้ยังไงคะ
คะ
ฉันก็
เคยสอนแกอยู่พักนึง
อ๋อ
ครอบครัวของเธอแย่ไปเลย หลังจากเกิดเรื่องนั้น
ครอบครัวย้ายไปแคนาดาทั้งหมด
ขอโทษนะคะ
ฉันขอตัวก่อน
ขอบคุณที่มาพบฉันนะคะ
ถ้าโค้ชสามารถทำให้ยองแจสอบติดได้
ฉันจะ
ฉันจะทำทุกอย่างเลย
นะคะ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
คุณก็จะยอมรับมันใช่มั้ยคะ
ฉันถามว่าคุณแม่จะรับมือไหวใช่มั้ยคะ
ค่ะ
ฉันยอมรับค่ะ
ฉันจะรับความเสี่ยงนั้นเอง
ฉันจะรับความเสี่ยงนั้นเองค่ะ
ขับรถให้มันดีๆ หน่อย
ให้ตายสิ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ค่ะ
ไม่เป็นไรนะ
บ้าไปแล้วหรือไง
อยากจะตายนักหรือไง
ยอนดู
นี่ ยอนดู
ครูคะ
คุณคะ ช่วยเปิดประตูให้หน่อย
ยอนดู
ครูคะ
ช่วยหนูด้วย
หนูอยากมีชีวิตต่อไป
ลองดื่มดูสิคะ
เรื่องประชุมผู้ปกครอง คุณแม่เยซอจัดการเลยนะคะ
ฉันจะเป็นผู้ตามที่ดีเองค่ะ
ได้ค่ะ
เราต่างคนต่างช่วยกัน
ตอนนี้เหมือนเป็นทีมเดียวกัน
เราไม่ควรมีความเห็นแตกต่างกันนะคะ
ความเห็นแตกต่างกันเหรอคะ
กรณีเดรย์ฟุส
เหมือนกับเรื่องของยองแจเหรอคะ
เรื่องที่ชาวฝรั่งเศสบ้าคลั่ง กล่าวหาว่าเดรย์ฟุสเป็นสายลับ
มันเหมือนกับกับเรื่องของยองแจ และพี่มยองจูที่รักของเรางั้นเหรอคะ
คุณคิดว่ามันต่างกันใช่มั้ยคะ
เหล่าคนบ้าที่เกลียดยิว
กับคนในแคสเซิลที่คิดถึงแต่เรื่องเกีบรติยศ และอัตตานิยม
ฉันคิดว่ามันเหมือนกันค่ะ
คุณซึงฮเยคะ
ได้เวลาที่คุณจะเลือกข้างที่จะยืนแล้วมั้งคะ
หมายความว่ายังไงคะ
จะทำทุกอย่างเพื่อคะแนนของลูกเหมือนฉัน
หรือจะเป็นแบบแม่อูจูที่ไล่ตามศีลธรรมอะไรพวกนั้น
คุณอยากส่งลูกๆ เข้าม. โซล และก็อยากเป็นแม่ที่ดีด้วย
ถ้าคุณจับปลาสองมือ สุดท้ายก็จะไม่เหลืออะไร
ดูเหมือนคุณจะเข้าใจผิดอยู่นะคะ
ฉันไม่เคยพยายามเหมือนคุณเลยนะคะ
ดูเหมือนฉันจะเข้าใจผิดเกี่ยวกับคุณ และก็ศจ. ชานะคะ
ฝากให้ศจ. ชาหน่อยนะคะ
ฉันคงไม่ต้องบอกนะคะ
ว่าเรื่องนี้เป็นความลับ
นี่เองเหรอคะ
ดีลที่คุณทำไว้แม่เยซอ ที่จะทำให้เยซอเป็นประธานนักเรียน
ภาษาเกาหลี
ภาษาอังกฤษ
คณิตศาสตร์
เศรษฐศาสตร์
ประวัติศาสตร์เกาหลี
แล้ววิชาอื่นล่ะ หมดแค่นี้เหรอ
มาถามฉันทำไม
ไปถามคนที่ทำดีลด้วยสิคะ
คุณรู้มั้ยว่านี่มันมีมูลค่าเท่าไหร่
ห้าเทอมก่อนที่จะสอบเข้ามหาลัย
เท่ากับว่ามีสอบกลางภาคและปลายภาคอีกสิบครั้ง
ลองคิดว่าโค้ชคิมจะทำเงินได้เท่าไหร่
ถ้าปล่อยแนวข้อสอบออกไปสิบครั้ง
นี่มันเงินเป็นก้อนเลยนะ
เงินมหาศาลเลยนะ
มีความสุขที่มีแนวข้อสอบพวกนี้เหรอคะ
คุณควรจะเอาเวลาไปสอนลูกแบบถูกวิธีมากกว่า
คุณไม่ใช่คนที่จะโกง เพื่อที่ให้เกรดพวกแกขึ้นนี่คะ
ดูความเป็นจริงหน่อย
คุณรู้มั้ยว่าการศึกษาของเกาหลีเป็นยังไง
มันคือการที่ทำให้เด็กทำข้อสอบได้ดีต่างหาก
อะไรนะคะ
ถ้าได้คะแนนดีแล้ว ก็จะพยายามมากขึ้นอีกโดยอัตโนมัติ
เพราะว่าความสำเร็จในการสอบ คือแรงผลักดันของพวกเขา
นั่นคือสิ่งที่พ่อแม่ทำให้เกิดขึ้นมา
คอยดูแล้วกัน
คราวนี้ลูกเราจะต้องได้ที่หนึ่งแน่นอน
กินเยอะๆ นะ
ป้าเขากังวลเรื่องเธอมากเลย
ฉันเชื่อว่าเธอจะต้องเข้มแข็ง และผ่านมันไปได้แน่นอน
แต่ก็กังวลว่าเธอจะหาข้าวกินได้มั้ย
หนูสบายดีค่ะ
ถ้าหนูเศร้าหนูกลัวว่าแม่หนูจะเศร้าไปด้วย
หนูนี่กินข้าวครบทุกมื้อเลยค่ะ
ไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ
ต้องแบบนี้สิ
กินข้าวเสร็จเดี๋ยวฉันพาไปชมหมู่บ้านเอามั้ย
อืม
โจทย์ยากจัง
ขอดูหน่อย
คำตอบคือซี
เพราะว่า
เธอก็ไม่รู้เหมือนกันนั่นล่ะ
ให้ตายพวกเราอยู่ระดับเริ่มต้นตลอดเลย
น่ารำคาญจริงๆ
ถ้ารอบนี้ไม่ผ่านอีก ได้ลงไปเรียนกับน้องประถมแน่ๆ
เฮ้อ
น่าอาย
นี่มันสมการกำลังสองนี่
ฉันสอนให้เอามั้ย
รู้มั้ยพวกเธอโชคดีแค่ไหน
ฮเยนาเป็นเทพแห่งคณิตศาสตร์เลยนะ
ถ้าจะหาฐานของรูปสามเหลี่ยม เราต้องหาพิกัดของเอกับบีให้ได้ก่อน
ฐานสี่คูณกับความสูงสี่
แล้วหารด้วยสอง
คำตอบคือ
แปด
เยบิน เธอเก่งมากเลยนะ
เยบิน ถ้าหนูเจอครูที่เข้ากันได้ หนูจะพัฒนาได้ไวมากเลยนะ
พี่สอนเก่งจัง
ผมอยากให้พี่มาสอนผมจัง
จริงเหรอ
แต่ว่าฉันก็ต้องเรียนหนังสือเหมือนกัน
คงสอนได้แค่คนเดียว
คนเดียวเหรอ
ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ
นี่ๆ
เธอจะไปไหน
ฉันคิดว่าเซ็นกันหมดแล้วล่ะ ไม่รวมคนที่ไปเที่ยวหรืออยู่ต่างประเทศ
กระแสตอบรับดีมาก
พวกเขาเห็นด้วย ที่จะไม่ให้เหล่อนเขียนหนังสือออกมา
- คุณซึงฮเยไม่ได้ลงชื่อนี่ - ใช่เลย
เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวในแคสเซิล ที่ไม่ยอมลงชื่อ
เป็นคนเดียวเลย
ไหนๆ ก็พูดแล้ว
ฉันไม่ชอบภรรยาศจ. ชาเลย
เธอจ้องจะแว้งกัดเราตลอดเลย
เธอทำตัวเป็นแม่ที่ย้ำคิดย้ำทำ และส่งเซรีไปเรียนที่ฮาร์วาร์ด
ทำตัวสูงส่ง
"ไม่รู้จักเอมิล โซลาเหรอคะ"
ไม่รู้จักแล้วจะทำไม
แจ้งให้คนในหมู่บ้านทราบ
แล้วลงมือกันเลย
แม่
แม่ แม่
- สวัสดีค่ะ - ตายแล้ว
ไม่ใช่เด็กน้อยสักหน่อย ทำไมร้องเรียกหาแม่ล่ะจ๊ะ
มีเรื่องอะไรเหรอลูก
นี่บ้านซอจุนกับกีจุน
หลังนี้บ้านซูฮัน
และนี่บ้านเยซอ
อยากเรียนพิเศษกับฮเยนาเหรอ
ค่ะ
น่ารักจริงๆ
มาขอแม่เรียนเพิเศษเองด้วย
แต่ว่าฮเยนาเหรอ
ฮเยนาคือใครเหรอ
ฮเยนาเสนอสอนพิเศษให้เหรอ
ไม่
คือซูฮัน...
พี่เขาบอกว่าสอนได้แค่คนเดียว
หนูอยากสอบวัดระดับให้ผ่าน
หนูไม่อยากเรียนกับพวกเด็กประถมอะ มันน่าอายจะตาย
แต่ว่าใครคือฮเยนาเหรอ
เพื่อนห้องเดียวกับเยซอน่ะ
เพื่อนห้องเดียวกันเหรอ
หนูจะให้เด็กม. ปลายมาติวให้เหรอ
นั่นสิ
เยบิน
แม่จะหาติวเตอร์ดีๆ ให้
พี่ฮเยนาสอนสนุกอะ
ช่างมันเถอะ ไม่ต้องสนใจหรอก
ดูเหมือนจะชอบฮเยนามากเลย
ฮเยนาทำยังไงนะ
ฮเยนาเหรอ
- ฮเยนาเข้ามาแสดงความยินดีด้วยงั้นเหรอ - อืม
แปลกใช่มั้ย
เธอเปลี่ยนไปเยอะมาตั้งแต่แม่เสียไป
นี่ฉันขอไปโทรศัพท์ก่อนนะ
ขอถามอะไรหน่อยสิ
ฉันรู้ว่าเธอไม่ทำอะไรแบบนี้
แต่ว่าเธอไม่ได้เป็นคนบอกฮเยนาใช่มั้ย ว่าฉันเป็นคนบีบให้ถอนตัว
คิดว่าฉันบ้าหรือไง
ชีวิตของลูกฉันอยู่ในมือของเธอ
เธออาจสังเกตเอาเองตอนที่ ฉันบอกให้ถอนตัว
การลงสมัครก็ได้
นี่ซอจิน
เธอต้องระวังฮเยนาให้ดีนะ
เด็กนั่นไม่มีอะไรต้องเสียแล้ว
กล้าชนกับผู้ใหญ่ด้วยนะ
เธอข่มขู่ฉันเอาเงินสามล้านวอนด้วย
จริงเหรอ
เข้าใจแล้ว ขอบคุณมาก
โค้ชคะ
ฉันมีเรื่องกังวลนิดหน่อย เลยโทรมาหาค่ะ
ฉันคิดว่าฮเยนาน่าจะรู้แล้ว
ว่าฉันคือคนที่ทำให้เธอ ต้องถอนตัวจากการสมัครประธานนักเรียน
เด็กนั่นเข้ามาอยู่ใกล้ๆ เยซอกับเยบินตลอดเลย
ไม่ต้องเป็นห่วงค่ะคุณแม่
เข้าใจแล้วค่ะ
โค้ชโจ
จับตาดูคิมฮเยนาหน่อย
คุณคิมฮเยนาคะ
คุณคิมฮเยนา
คุณคิมฮเยนา อยู่มั้ยคะ
คุณคิมฮเยนา
[อยู่ดีๆ ก็ติดต่อไปตกใจมากใช่มั้ยคะ]
[ฉันมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกคุณ ถึงได้ติดต่อไปค่ะ]
[คุณมีลูกสาว]
ว่ายังไงนะคะ
ฉันอยากให้คุณพาฮเยนาไปอยู่ด้วยที่บ้าน
ทำไมล่ะคะ
มันไม่ดีกว่าเหรอคะ
ที่เราจะเอาเด็กที่เหมือนระเบิดมาไว้ใกล้ตัว
หมายความว่ายังไงคะ
คุณไม่ได้แค่ทำให้ฮเยนาถอนตัว จากการลงสมัครเท่านั้น
แต่คุณตัดช่องทางการเงิน ที่เธอจะได้รับจากแม่ของโดฮุนด้วยค่ะ
ยิ่งกว่านั้น
เธอสูญเสียแม่เพียงคนเดียวของเธอไป
เธอกลายเป็นเด็กที่ไม่กลัวอะไรอีกแล้ว
ใครกันเนี่ย
สวัสดีค่ะ
หนูคิมฮเยนา ที่อยู่ห้องเดียวกับเยซอค่ะ
[SKY Castle]
นี่เป็นครั้งแรกเลยนะคะ ที่หนูยื่นข้อเสนออะไรแบบนี้
ทำไมคะแนนของเยซอลดลงคะ
คิดว่าใครทำให้คะแนนหนูตกกัน
แม่ไง แม่คือต้นเหตุ
ฮเยนาจะกลายเป็นคนที่ ควบคุมเยซอได้ดีที่สุด
ได้ยินว่าคุณจะช่วยแม่อูจูเขียนนิยาย
ฉันก็เคยมีลูกที่เป็นเหมือนของขวัญเหมือนกัน
ยังไงคะ จะยังเขียนต่อไปมั้ย
พวกคุณกลัวอะไรกัน ถึงได้ต้องรวมกลุ่มกันทำแบบนี้
มีปมด้อยอะไรปกปิดอยู่หรือเปล่าคะ
- ทำไมถึงพูดกับคนอื่น... - เธอจำเป็นต้องพูดแบบนี้เลยเหรอ
เธอน่าจะรู้ดีกว่าใครว่าคนจนรู้สึกยังไง
แล้วไง...
เธออยากจะพูดอะไรกันแน่
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย